Het geheugen wordt soms voorgesteld als een ladekast vol herinneringen. Dat wekt de suggestie dat herinneringen redelijk statisch en constant zijn. Echter filosofen en onderzoekers laten zien dat herinneringen veranderlijk zijn, ons richting en toekomst oriëntatie geven en dat ook vergeten daar een rol in speelt. Hoe, met wie en wat vormen we herinneringen en vergetelheid?